دل بي قرار
دلم امشو تيي وراري رن
نه سر حال و بي قراري رن
چي كنم يي خدا ا ما خواسه
خم مدونم نه مندگاري رن
يه دقي قلّ و قلّشن جوشي
يه دقي حالكي تياري رن
يه دقي شاد و شنگ و شنگولي
يه دقي طهر زهر ماري رن
يه دقي لووكي پري ا خنه
يه دقي مثل سيم تاري رن
يه دقي بي صدا و آرومي
يه دقي طهر تركه داري رن
گي كرم شسّه هي ادا ميكه
گي كري شسّه غصّه باري رين
گي موكي شسّه بيخ تو قهري
گي ا ديمم هوي براري رن
نمدنم چي كنم ك ماجه نمي!
سر ديوار غم سواري رن
ا ته تنگاره ها ك مي شو تي
كلووي ، قاره اي وهاري رن
شو ك ومبو موني سر چاله
گرّه مي زه ، تيي وراري رن
" سُهــــــا "
" شور ترانه "
چه خوب مي شد اگركه زمانـه برگـردد
پرنده ام بســوي آ شيـــــانه بر گردد
چه سرد مي دمد اين باغ بي نسيم بهار
خدا كند كه بهـــار وجوانـــه برگردد
غريــب مانــــده ام اينـجا ودرد نوشانم
ا نيس خلوت دردم به خانـه بر گردد
هزار كوچــه به اميــد او ورق زده ام
كه آن فروغ،كنـــــارم شبانه برگردد
چقدر هق هق گريه بهـــانه اش كردم
كه او به ديـــدن ما بي بهانه برگردد
بجز غمانه نخوانم دراين خرابه ي درد
مگر بيايــــد وشور ترانـــه برگـردد
كنار خلوتم از موج گريه لبـــريزاست
كه او كنـــار دلـــم مهر بانه برگردد
تمام كوچـــــه زشوقش ترانه پر كردم
كه او شبيـــه غـزل عاشقانه برگردد
نشد زمانه رهايم كنــد زشعله ي درد
هنوز منتــــظرم تا زمــــانه برگردد
" سٌِِِِِها "
به نام خالق شعر و قلم
شاكر لطف خداوند منّانم كه توانم داد تا قلمي بر صفحه ي كاغذ برانم و بنگارم،هر آنچه از چشمه سار وجودم تراوش مي كند.
حمدو سپاس فراوان خالقي را كه حس و روح لطيف آفريد وجوهر ذوق را چكانيد تا بتوانم احساسم را به لطافت برگهاي گل سرخ در قالب شعر بنمايانم.
بي شك زبان گويش ها بهترين وسيله جهت ارتباط با ديگران مي باشد، وآنچه كه در ذهن و كناره هاي عقل جوشش پيدا مي كند بوسيله ي همين زبان به ديگران انتقال داده مي شود.
اصالت گويش ، يعني پايبندي به مرام گفتار محاوره – محلي – ومنطقه اي .
چرا كه اعتقاد به گويش ها مي تواند فضاي محبت ها و مهرباني ها را بيشتر وسعت بخشد.
به اين اميد وبلاگم را " گپ دل " ناميدم چرا كه بهترين حرف ها و صحبت ها فقط از طريق دل مي تواند نشات بگيرد .
به بياني ديگر" حرفي كه از دل برآيد ناگزير بر دل نشيند."
اميدوارم ارتباط ما با شما بيش از پيش با همين كلام شيرين ميسر گردد.
"سها"